Sommige ideeën zijn meer dan 100 jaar oud.

Toch vormen ze de basis van de energietransitie van vandaag.

Nikola Tesla legde de basis voor ons moderne elektriciteitsnet. Dankzij zijn werk aan wisselstroom kunnen we duurzame elektriciteit van windparken en zonnevelden over grote afstanden transporteren. Zonder die technologie was de grootschalige inzet van hernieuwbare energie nauwelijks denkbaar geweest.

Paul Sabatier, winnaar van de Nobelprijs voor Scheikunde in 1912, ontdekte dat waterstof en CO₂ met behulp van een katalysator kunnen worden omgezet in methaan. De (voor ons) bekende Sabatier-reactie.

Meer dan een eeuw later blijkt juist die reactie een sleuteltechnologie voor de energietransitie.

Waarom? Omdat we steeds vaker duurzame elektriciteit over hebben op momenten dat de zon schijnt of de wind hard waait. Die energie willen we niet verspillen, maar opslaan.

Dat kan door eerst groene waterstof te produceren via elektrolyse en deze vervolgens met afgevangen CO₂ om te zetten in groene-methaan. Een duurzaam gas dat kan worden opgeslagen in het bestaande gasnet en beschikbaar blijft wanneer de vraag groot is. Ook in de winter.

Tesla maakte het mogelijk om elektriciteit te transporteren.
Sabatier maakte het mogelijk om diezelfde energie langdurig op te slaan.
De energietransitie vraagt niet om een keuze tussen elektronen of moleculen. We hebben beide nodig. Elektriciteit voor directe toepassingen waar dat kan. Moleculen voor opslag, transport en momenten waarop elektriciteit alleen niet voldoende is.

Soms ligt de oplossing voor de toekomst al meer dan een eeuw op ons te wachten.